რას უქადის პერსპექტივა საქართველოს?

რუსეთი თუ ადრე მის აგრესიას სხვადასხვა მეთოდით მაინც ნიღბავდა, 2007 წ. პუტინის მიუნჰენში გამოსვლის შემდეგ, კრემლი ღია შეტევაზე გადავიდა.

დასვლეთის უღიმღამო რეაქციის გამო, ევროპამ მიიღო 2008 წ. საქარველოზე, 2014 და 2022 წწ. უკრაინაზე თავდასხმები, რაც უშუალოდ მას დაემუქრა.

15 წლის მანძილზე დასავლეთის სტრატეგიულმა შეცდომებმა (სუსტი ობამას "გადატვირთები" და გამო@ირებული, კაგებეს მიერ ყურებით დაჭერილი ტრამპის მიერ ნატოს დანგრევის მცდელობა და ა. შ.) პუტინს აფიქრებინა, რომ ახალი სტალინია, რომელიც ევროპას გადააწყობდა. მაგრამ ბოლო შეტევის შედეგები ვერ გათვალა და მიდის ახლა დაღმართისკენ როგორც მისი საქმე, ასევე რუსეთის ახლო მომავალი. მაქსიმუმ 2-3 წელიწადში ეს ქვეყანა, ფაქტიურად, აღარ იარსებებს. მე არ ვამბობთ, რომ ის დაიშლება. ამას დასავლეთი მხარს არ დაუჭერს, რადგან არსებობს საშიშოება, თუნდაც დაჟანგული ატომური იარაღი მსოფლიოში უკონტროლოდ გაიფანტოს.

გახსოვთ, პუტლერი 1999 წ. არსაიდან მოიყვანეს და, გარწმუნებთ, არსაითკენ წავა. ეს არაა მხოლოდ რწმენა:

-ეს მსოფლიო და ევროპული ტენდენციების სათანადო გააზრებაა;

-ეს უკრაინის დანაშაულებრივი კამპანიის 5 დღეში დაუმთავრებლობაა;

-ეს 50 უძლიერესი სახელმწიფოს მოსკოვთან სამხედრო-პოლიტიკური და ეკონომიკური დაპირისპირებაა;

-ეს რუსეთის შიდა პრობლემების სიმწვავის ესკალაციაა;

-ეს კრემლის კრიმინალურ-მაფიოზურ ხელისუფლებაში კლანებს შორის დაპირიპირებაა.

ამიტომ პუტინი წავა, რაც გარკვეული შვება იქნება ყველასთვის, თუმცა, რუსეთის მტაცებლური ბუნება ამით არ შეიცვლება. ამიტომ უკრაინის, ანუ დასავლეთის უპირობო გამარჯვება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.

რას უქადის პერსპექტივა საქართველოს?

დეტალებში რომ არ შევიდეთ, რუსეთის დასუსტება ჩვენი მთლიანობის აღდგენას ნიშნავს (როგორც 1917-18 წწ. დაახვია რუსეთის იმპერიის ჯარმა აქედან, ასევე მოკურცხლავენ ცხინვალ-სოხუმში დისლოცირებულები). შიდა პრობლემების მოგვარების კვალდალვალ, შევალთ ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში. გაცილებით გაუმჯობესდება სოციალური სურათი და მრავალი ქართველი ემიგრანტი დაუბრუნდება სამშობლოს და ა. შ.

ვნახოთ. აგერ თქვენ და აგერ მე. დიდხანს ლოდინი, ვფიქრობ, არ დაგვჭირდება. დევნილებსა და მეომრებს კი სოხუმში გვეჩქარება, თორემ ნამეტანი გაბლატავდა იქ მოძმე ჰაოსი.

დასავლეთის ურყევი პოზიცია თუ "ახალი მიუნჰენის/Munich" საშიშროება? მივიღებთ თუ არა სლავ ჰიტლერს - პუტლერს?

ნატოში საქართველოსა და უკრაინის გაწევრიანებას გერმანია და საფრანგეთი, როგორც ფარული რუსეთუმე ქვეყნები, ეწინააღმდეგება. ამას მრავალი მიზეზი შეიძლება მოვუძებნოთ, როგორც ისტორიული, ასევე ეკონომიკური თუ ფსიქოლოგიური, ანდა გერმანიის გეოპოლიტიკური ეჭვები უკრაინის, როგორც ევროპაში თავისი პოტენციალით ახლო მომავალში მისი კონკურენტის, მიმართ.

ნატოში გაწევრიანება წევრთა კონსესუსით ხდება და ამ ქვეყნების ეს პოზიცია ჩვენთვის სამწუხაროა და სახიფათოც, მაგრამ რეალობა. აქ გვახსენდება როგორ დაუხარა ევროპამ ადოლფ ჰიტლერს თავი 1938 წ. და ყველა მოთხოვნა დაუკმაყოფილა (ჩემბერლენის ვოიაჟები). რაღაც მსგავსი ჭინთვები იკვეთება გერმანიისა და საფრანგეთისგან (იტალიაც საეჭვოა) პუტინის მიმართ.

ჰიტლერი როცა ერთ მოთხოვნას აყენებდა, შემდეგ მას ახალს ამატებდა და ასე დაუსრულებლად ( ჩეხეთის სუდეტის ოლქის ისტორია და ავსტრიის ანშლუზი). ასეა პუტინიც. ის ყოველ ჯერზე ზრდის მოთხოვნებს და თანაც ულტიმატუმის ენით და ამას დასახელებული ქვეყნები მხოლოდ სიტყვიერი კატეგორიულობით პასუხობენ და რადიკალურ ქმედებებს ბლოკავენ.

გერმანია, მაგალითად, უკრაინისთვის იარაღის მიწოდების წინააღმდეგია და ესტონეთსაც კი აუკრძალა გერმანული წარმოების აღჭურვილობის კიევისთვის გადაცემას.

აი, ახლახან გერმანიის საზღვაო ძალების სარდალმა, ვიცე-ადმირალმა კაია-ახიმ შიონბახმა განაცხადა: "პუტინი პატივისცემას იმსახურებს. ადვილია ის პატივისცემა მივცეთ, რომელსაც ითხოვს და რომელსაც, სავარაუდოდ, მართლაც იმსახურებს. რუსეთი ძველი და მნიშვნელოვანი ქვეყანაა“.

კაია-ახიმ შიონბახის აზრით , უკრაინა NATO-ში გაწევრიანების კრიტერიუმებს არ აკმაყოფილებს, რადგან მისი ტერიტორიები ანექსირებულია და ყირიმს ვერასოდეს დაიბრუნებს, საქართველო კი აკმაყოფილებს ალიანსში წევრობის მოთხოვნებს, თუმცა ეს მიზანშეწონილი არ იქნება.

რუსეთის მიმართ ამგვარი "გაწოლა" თვით რუსეთუმე გერმანიის მთავრობისთვისაც მიუღებელი აღმოჩნდა და ადმირალი "თავისი ნებით" გადადგა.

ისე, მიკვირს შტაზის აგენტ, ნუდისტ ანგელა მერკელის უსაშველო კანცლერობის შემდეგ როგორაა ჯერ კიდევ ნატოს წევრი გერმანია.

პედოფილის დასასრულის დასაწყისი?

(უცხოური პრესის მიხედვით)

ლონდონის სასამართლომ ოფიციალურად დაადანაშაულა ვ. პუტინი ლიტვინენკოს მკვლელობის ორგანიზებაში და ამას დააყოლა ეჭვები მის პედოფილობაში. ეს უკვე დემოკრატიული მსოფლიოს ვერდიქტია და აღარ უნდა ლაი-ლაი.

რამდენად სერიოზულია პუტინისთვის „ადგილის მიჩენის“ ოპერაცია, ამაზე მეტყველებს თუნდაც იმ დასავლურ გამოცემათა ჩამონათვალი, რომლებიც აშუქეენ „ჩრდილოეთის ჯამახერიის“ ლიდერის ამბავს. „ლიტვინენკო მოკლულია პუტინის პირადი ბრძანებით“ - The Guardian, „როგორც ჩანს, პუტინის მიერაა სანქცირებული ლიტვინენკოს მოწამვლა“ - The Washington post, „კაგებეს ექს-თანამშრომელი მოკლეს,