Показаны сообщения с ярлыком Международная. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Международная. Показать все сообщения

11 июня 2023

რას უქადის პერსპექტივა საქართველოს?

რუსეთი თუ ადრე მის აგრესიას სხვადასხვა მეთოდით მაინც ნიღბავდა, 2007 წ. პუტინის მიუნჰენში გამოსვლის შემდეგ, კრემლი ღია შეტევაზე გადავიდა.

დასვლეთის უღიმღამო რეაქციის გამო, ევროპამ მიიღო 2008 წ. საქარველოზე, 2014 და 2022 წწ. უკრაინაზე თავდასხმები, რაც უშუალოდ მას დაემუქრა.
15 წლის მანძილზე დასავლეთის სტრატეგიულმა შეცდომებმა (სუსტი ობამას "გადატვირთები" და გამო@ირებული, კაგებეს მიერ ყურებით დაჭერილი ტრამპის მიერ ნატოს დანგრევის მცდელობა და ა. შ.) პუტინს აფიქრებინა, რომ ახალი სტალინია, რომელიც ევროპას გადააწყობდა. მაგრამ ბოლო შეტევის შედეგები ვერ გათვალა და მიდის ახლა დაღმართისკენ როგორც მისი საქმე, ასევე რუსეთის ახლო მომავალი. მაქსიმუმ 2-3 წელიწადში ეს ქვეყანა, ფაქტიურად, აღარ იარსებებს. მე არ ვამბობთ, რომ ის დაიშლება. ამას დასავლეთი მხარს არ დაუჭერს, რადგან არსებობს საშიშოება, თუნდაც დაჟანგული ატომური იარაღი მსოფლიოში უკონტროლოდ გაიფანტოს.
გახსოვთ, პუტლერი 1999 წ. არსაიდან მოიყვანეს და, გარწმუნებთ, არსაითკენ წავა. ეს არაა მხოლოდ რწმენა:
-ეს მსოფლიო და ევროპული ტენდენციების სათანადო გააზრებაა;
-ეს უკრაინის დანაშაულებრივი კამპანიის 5 დღეში დაუმთავრებლობაა;
-ეს 50 უძლიერესი სახელმწიფოს მოსკოვთან სამხედრო-პოლიტიკური და ეკონომიკური დაპირისპირებაა;
-ეს რუსეთის შიდა პრობლემების სიმწვავის ესკალაციაა;
-ეს კრემლის კრიმინალურ-მაფიოზურ ხელისუფლებაში კლანებს შორის დაპირიპირებაა.

ამიტომ პუტინი წავა, რაც გარკვეული შვება იქნება ყველასთვის, თუმცა, რუსეთის მტაცებლური ბუნება ამით არ შეიცვლება. ამიტომ უკრაინის, ანუ დასავლეთის უპირობო გამარჯვება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.
რას უქადის პერსპექტივა საქართველოს?
დეტალებში რომ არ შევიდეთ, რუსეთის დასუსტება ჩვენი მთლიანობის აღდგენას ნიშნავს (როგორც 1917-18 წწ. დაახვია რუსეთის იმპერიის ჯარმა აქედან, ასევე მოკურცხლავენ ცხინვალ-სოხუმში დისლოცირებულები). შიდა პრობლემების მოგვარების კვალდალვალ, შევალთ ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში. გაცილებით გაუმჯობესდება სოციალური სურათი და მრავალი ქართველი ემიგრანტი დაუბრუნდება სამშობლოს და ა. შ.
ვნახოთ. აგერ თქვენ და აგერ მე. დიდხანს ლოდინი, ვფიქრობ, არ დაგვჭირდება. დევნილებსა და მეომრებს კი სოხუმში გვეჩქარება, თორემ ნამეტანი გაბლატავდა იქ მოძმე ჰაოსი.

03 августа 2017

აქტიური იმედი არ მოგვშლოდეს

იმდენად დინამიური და მოვლენებით დატვირთულია ბოლო დღეები, რომ ადამიანებს ბუნებრივად ებადებათ კითხვები, ღელავენ, უხარიათ, ეშინიათ. მამაძაღლი რუსების ცხვირ წინ ნატოს ჯარების მარში - როგორც მორალურ-ტექნიკური მხარდაჭერის დემონსტრირება; აშშ- ვიცე-პრეზიდენტის ვიზიტი და მისი მკვეთრი შეფასებები ოკუპანტის მიმართ - როგორც აშშ-საქართველოს საერთო ინტერესების გამოხატულება; ამერიკის კონგრესის ყოვლისმომცველი სანქციები (ევროპელ რუსოფილთა წუწუნის ფონზე) და რუსეთის კარიკატურული "კონტრსანქციების" (აშშ- საელჩოსთვის საწყობების ჩამორთმევა); პრეზიდენტ ტრამპის ექსცენტრიული პოლიტყალთაბანდობისთვის ამოდებული ლაგამი; ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის უპრეცედენტო სამხედრო წვრთნები საქართველოში (რომელშიც სომხეთიც კი მონაწილეობს, რადგან "ქარის მიმართულება" იგრძნეს); პუტინის ვიზიტის დაანონსება კრიმინალურ და გავერანებულ აფხაზეთში - როგორც რუსეთის პოლიტიკური კრახი; რუსების არმიის წვრთნები ჩრდილოეთ კავკასიაში... რთულია ერთბაშად ამდენის გადახარშვა და შესაძლო პერსპექტივის დალაგება.

03 февраля 2017

ევროპა კი არა, ტოროლა!

...შეტენონ ეს გაჯანჯლებული ვიზალიბერალიზაცია მერკელის, ბერლუსკონის, სარკოზის, ოლანდისა და სხვა პოლიტიკური ბოზების უკანალში!
ევროპული უპრინციპობა და უცხვირპირობა განა არ გამოჩნდა მრავალჯერ?
თავი დავანებოთ 1992-93 წწ. აფახაზეთის ომს. ევროპელთა დამოკიდებულება განა კარგად არ ვნახეთ 2008-ში?! НУ, ხუთიოდე ლიდერის გამოკლებით, რომელთა ქვეყნებს თავად ჰქონდათ განცდილი რუსი ღორების "ჩახუტება".
არასდროს არ ვიყავით ჩვენ ევროპის იმედად (სულხან-საბადან დაწყებული) და მუდამ თავად გვიწევდა საკუთარის დაცვა. ლოგიკურიცაა ეს და ახლაც ასე იქნება...
ვინც მიცნობს, იცის, არ ვარ "ევროსკეპტიკოსი" და რუსეთი ჩეთვის დაუძინებელი მტერია, მაგრამ ყეყეჩ ევროპელთა "სიფრთხილემ", ცისფერმა აჟიოტაჟმა და ერთი ადგილის ქიცინმა გარკვეულწილად ქართველ სკეპტიკოსად ჩამოაყალიბა ჩვენი საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილი.

01 июля 2016

ეუთო და აფხაზეთის საკითხი

ევროპაში უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციას საფუძველი 1975 წ. ჩაეყარა. დღეს ის 55 სახელმწიფოს აერთიანებს.  ეუთოს მისია საქართველოში 1992 წ. დაარსდა.
ჩვენს კონფლიქტებთან  დაკავშირებით მნიშვნელოვანია ეუთოს ხუთი სამიტი. სწორედ ამ ორგანიზაციამ აღიარა, რომ აფხაზეთში განხორციელდა ქართველების ეთნიკური წმენდა. პირველად  ეს მოხდა 1994 წ. 6 დეკემბერს  ბუდაპეშტის  შეხვედრაზე. ციტატა რეზოლუციიდან: "(...) გამოთქვამენ ღრმა შეშფოთებას "ეთნიკური წმენდის", მოსახლეობის, განსაკუთრებით ქართველთა, თავიანთი საცხოვრებელი ადგილებიდან მასობრივი განდევნისა და უდანაშაულო მოქალაქეთა დიდი რაოდენობით დაღუპვის გამო". მაგრამ აქვე "კმაყოფილებით აღინიშნა" რუსეთის სამშვიდობო მისიაც, რაც თავად ჩვენს ხელისუფლებას ჰქონდა ფაქტიური  აგრესორისთვის 1992 წ. 23 ივნისის სოჭის ხელშეკრულების საფუძველზე მინიჭებული.
ეუთომ 1996 წ. 2 დეკემბრის ლისაბონის სამიტზე კვლავ დაადასტურა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისადმი მხარდაჭერა და დაგმო "აფხაზეთში ეთნიკური წმენდა, რასაც მოჰყვა ძირითადად ქართველი მოსახლეობის მასობრივი განადგურება და იძულებითი განდევნა, სეპარატისტების დესტრუქციული აქტები" და მათ მიერ არჩევნების გამართვის გადაწყვეტილება.
1997 წ. 9 ივლისის ვარშავის შეხვედრაზე ეუთომ დაადასტურა ბუდაპეშტისა და ლისაბონის სამიტების სულისკვეთება. იქ მიღებულ დოკუმენტში საუბარია ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეისა და დსთ-ს გადაწყვეტილებების შესრულების აუცილებლობაზე. ვარშავის შეხვედრაზე ამ ორგანიზაციამ მხარი დაუჭირა გაეროს ეგიდით აფხაზეთის საკითხზე საერთაშორისო კონფერენციის მოწვევის იდეას, რომელშიც მონაწილეობას მიიღებდნენ ეუთო, "საქართველოს მეგობართა" ჯგუფის ქვეყნები, რუსეთი და კონფლიქტის მხარეები.